وزنامه هاآرتص ۱۳ ژوئیه ۲۰۱۱ (۲۲ تیر) در گزارشی به توانمندیهای موشکی ایران پرداخت و نوشت: بنا به گفته فرمانده نیروی هوافضای سپاه پاسداران، ایران دو موشک دوربرد را در ماه فوریه به اقیانوس هند پرتاب کرده است.
ایران اعلام کرد در صورت مورد حمله قرار گرفتن، میتواند هواپیماهای آمریکایی را در منطقه هدف قرار دهد. «اوزی رابین»، کارشناس موشکی اسرائیل در این باره به هاآرتص گفت: »پرتاب یک موشک به اقیانوس در چنین فاصلهای، نشاندهنده توانایی ایرانیها در طرحریزی مسیر موشکها و هدفگیری دقیق است… این اقدام ایران، پیشرفتی است که به آنها اجازه خواهد داد در صورت تمایل، به افزایش برد موشکهای خود ادامه دهند.»
در ادامه مقاله آمده است: سازمان ملل اخیراً گزارش داد ایران تلاش کرده موشک دوربرد سجیل را در ماه اکتبر پرتاب کند. این گزارش بهدلیل مخالفت شدید چین با انتشار این اطلاعات، رسماً منتشر نشد؛ اما گزارشها میان نشریات و وبسایتهای رسانهها توزیع شد. عدم اشاره فرمانده هوافضای سپاه پاسداران به این آزمایش، نشاندهنده شکست آن پرتاب است. موشکهایی که در ماه فوریه پرتاب شدند، سجیل و شهاب ۳ نام داشتند. اوزی رابین معتقد است «توانایی پرتاب دوباره موشک سجیل پس از ناکامی در ماه اکتبر (طی تنها چهار ماه) بسیار شگفتانگیز است.»
در پایان مقاله آمده است: پیشرفت موشکی ایران را باید از زوایای مختلفی بررسی کرد. اوزی رابین، کارشناس موشکی که زمانی ریاست برنامه دفاع موشکی موسوم به دیوار اسرائیل را برعهده داشت، میگوید: «این پرتاب، نخستین شواهد ملموسی است که نشان میدهد برد موشک شهاب ۳ ایران میتواند عملاً به آن سطح برسد… این برد موشکی به ایران اجازه خواهد داد نهتنها اهدافی در خلیجفارس و اسرائیل، بلکه اروپا را نیز در تیررس داشته باشد… افزایش برد بیش از ۱۳۰۰ کیلومتر موشک شهاب ممکن است بهدلیل تغییر جنس بدنه آن از فولاد به آلومینیوم باشد. این اقدام، پروژه فنی پیچیدهای است که مستلزم طراحی دوباره موشک و بهروز رسانی توانمندیهای مختلف موشک است.»
