یاد آن شب ها که سنگر بود و جنگ // چفیه بود و عطر و اهواز و تفنگ
یاد آن شب ها که هر سجاده ای // چفیه بود و روی آن دلداده ای
چفیه یعنی باز گمنامی شهید // از شهیدستان گمنامی رسید
گر چه نامش از زبانها دور بود // استخوان پیکرش پر نور بود
چفیه را سنگر نشینان دیده اند // چفیه را گلها به خود پیچیده اند
چفیه تار و پود رخت انبیاست // چفیه بند کفش شیر کربلاست
چفیه را زهرا به گلها هدیه کرد // چفیه را اشک شهیدان چفیه کرد
چفیه ها بوی شهادت می دهند // بوی دوران شرافت می دهند
چفیه یعنی آب،بابا،نان عشق // دست بابا رفته در دوران عشق
چفیه یعنی تیر سرخ و پر خطر // می خزد بر پشت گردن یا کمر
چفیه یعنی اینکه می افتد ز پا // شیعه شیری قهرمان جبهه ها
چفیه یعنی ویلچر و قطع نخاع // انفجار مین و ردی از عصا
چفیه یعنی پیکری در انفجار // می شود پر پر چو گلهای بهار
تکه پاره می شود جسم وتنش // نیست حتی دکمه پیراهنش
می کشد پر روح پاکش تا خدا // می شود همسایه ی آل عبا
چفیه یعنی سین و را و فا و هه // گاز خردل،زخم های یک ریه
چفیه یعنی غنچه های سرخ و زرد // سینه ها تاول زده،پر سوز و درد
تعجیل در فرج مولا و سلامتی امام خامنه ای صلوات
