دروصف دانشمندشهید احمدی روشن

امشب از داغی دوباره چشم تهران روشن است
 یوسفی رفته است ،آری وضع کنعان، روشن است
 گرچه در بزم حماسه ، هیچ جای گریه نیست
 در هجوم شعله ها، تکلیف باران، روشن است
باز شمعی کشته شد با دست شب اما هنوز
 این شبستان کهن ، با نور ایمان روشن است
 کی میان ابرهای تیره پنهان می شود؟
آسمان ما که با خون شهیدان ،روشن است
 مصطفی هم رفت، آری! او هم اینجایی نبود
 مردهای مرد را آغاز و پایان ، روشن است
ادامه نوشته دروصف دانشمندشهید احمدی روشن .

اینجا که کوفه نیست

دشتی پر از شقایق پرپر هنوز هست
فرق دو نیم گشته حیدر هنوز هست
تشت طلا پراست زخون جگر هنوز
در قتلگاه یک تن بی سر هنوز هست
ما سوگوار آل رسولیم تا ابد
در ما هزار چشم ز خون تر هنوز هست

 از زخم های کهنه ما بر حذر زمین

ما را توان داغ دگر نیست بعد از این
دیدند دشمنان که در این خطه لاف نیست
شمشیر دوستان علی در غلاف نیست
در این قبیله نخل تناور همیشه هست
مقداد هست مالک اشتر همیشه هست

اینجا که کوفه نیست خوارج علم شوند
سلمان نمرده است اباذر همیشه هست
همواره دست ها به علمداریت بلند
آسوده خاطرت که برادر همیشه هست
صف بسته اند این همه سردارها به شوق
یعنی برای پیشکشت سر همیشه هست
روشن ترین روایت عمار می شویم
در عشق مقتدا همه تمار می شویم

ادامه نوشته اینجا که کوفه نیست .

آقا اجازه! این دو سه خط را خودت بخوان!

یا مهدی

آقا اجازه! این دو سه خط را خودت بخوان!

قبل از هجوم سرزنش و حرف دیگران

آقا اجازه! پشت به من کرده قلبتان

دیگر نمی دهد به دلم روی خوش نشان

قصدم گلایه نیست، اجازه! نه به خدا

اصلا به این نوشته بگویید « داستان«

من خسته ام فقط از «خاک»، از زمین

از طعنه های «آتش» و از آخرالزمان!

آقا اجازه! سیر شد از ما خدای عشق

از بس به جای داغ تو خوردیم حرص نان!

آقا اجازه! سنگ شدم، مانده در کویر

باران بگو که باز ببارد از آسمان

- اهل بهشت یا که جهنم؟ خودت بگو؟

اقا اجازه هست؟! نه در این و نه در آن

«یک پای در جهنم و یک پای در بهشت»

در زیر دستهای نجیبت بده امان!

آقا اجازه……………………….!

…………………………………!

باشد صبور می شوم اما تو لا اقل !

دستی برای من بده از دورها تکان

مژگان عباسلو

ادامه نوشته آقا اجازه! این دو سه خط را خودت بخوان! .

آقـــــا سلام…..

آقـــــا سلام ، عاشقـــم و دل شکسته ام
از شاعــــران نسل پریشـــانِ خسته ام
زخمی ترین مســــافـــــر درد آشنای تو
با یک سبد سـتاره ی غم دسته دسته ام
هر وقــــت آمدم ز ره دور…تــا حــــــرم
جز کولـــــه بار گریــــه برایت نبسته ام
قابــل نبوده ام که نخـواندی دوبـــاره ام
چندی است در هوای زیــارت نشسته ام
بر گنبد طلائی تو بــــــــــــا طواف دل
عاشق ترین کبوتر این خـــــیل بسـته ام
چندی است با تمام غــم و درد بی کسی
من نیز چون نمــــــاز مسافر شکسته ام
ای آشنای ضـــــــــــــــامن آهو نگاه کن
من هم اسیر و زخمی و هم دلشکسته ام
آقا بحق مـــــــــــــــادر پهلو شکسته ات
من نیز در خیال شفــــــــاعت نشسته امسید محمدرضا هاشمی زاده

ادامه نوشته آقـــــا سلام….. .

دیار حبیب

میلاد امام رضا (ع)

میلاد امام رضا (ع)

…وزائـــــرم به دیار حبیب آمــده ام  

به پای بوسی شــــاهی غریب آمـــــده ام

به ملک عشق خراسان بهشت خوبیها

به مشهـــد شهـــــــدایی نجیب آمــــــــــده ام

به آســـــــتان ملک پاســـــــبان حبیب 

 به بوستــــــــــــــان معطــــــــربه سیب آمـــــــــــده ام

به میهمانی هشتم سریرملک رضا(ع)

به بارگاه امامی غــــــــــریب آمـــــــــــــــــده ام

زهجریوسف زهـرا دلم چولاله کبود

 به شــــوق نالهُ«اَمّـــــن یُجیب» آمــده ام

صـدای بال ملائک رسـدبه اهــل نظر

 به کوی دلشـــــــــــــــدگان حبیب آمـــــــــده ام

واز فــراز سپهر بلنـــد اختــــرعشق

ومن به عشــــــق رضــــای غــریب آمــــــــــــــــــــده ام

 

                                                                   ســـروده

                                                                    (م . اولیـــــــاء)

منبع : در انتظار گل نرگس مهدی موعود (عج)

ادامه نوشته دیار حبیب .

دوباره سرفه یک مرد….

دوباره سرفه یک مرد و خس خس سینه

و دست و پای پر از تاول و پر پینه

دوباره آتش زخمی که شعله ور گشته

و ترکشی که بسر داشت دردسرگشته

نشسته یک زن غمگین کنار بستر او

کنار بستر مردی که بود بی بازو

کنار بستر مردی که خسته بود از درد

همان دلاور مجنون جبهه های نبرد

زکلبه دلشان عطر سیب می آید

صدای ناله امن یجیب می آید

و او ز صوت دعای زنش خدایی شد

به یاد آن شب حمله که شیمیایی شد

همان شبی که طلوعش پراز عبادت بود

همان شبی که دعایش فقط شهادت بود

تداعی شب حمله،تداعی شب غم

شب وداع رفیقان،شبی پر از ماتم

به یاد جبهه و شب زنده داری سنگر

به یاد حاجی و بیسیم و رمز یا حیدر

به یاد فکه ،دوکوهه،جزیره مجنون

به یاد دشت پر از خون، چفیه ایی گلگون

به یاد گرمی دل ها،به یاد سردی خاک

به یاد آنهمه رزمنده بدون پلاک

دلش گرفت نگاهی به عکس رهبر کرد

دعا به جان ولی و به جان دلبر کرد

دعا تمام شدو عقده دلش وا شد

و عاقبت سند بندگیش امضاءشد

صدای خس خس سینه تمام شد ،آری

و اشکهای زن یک شهید شد جاری

حسین وکیلی زارچ

ادامه نوشته دوباره سرفه یک مرد…. .