مبارزه

دوباره سرفه یک مرد و خس خس سینه

و دست و پای پر از تاول و پر پینه

دوباره آتش زخمی که شعله ور گشته

و ترکشی که بسر داشت دردسرگشته

…

نشسته یک زن غمگین کنار بستر او

کنار بستر مردی که بود بی بازو

کنار بستر مردی که خسته بود از درد

همان دلاور مجنون جبهه های نبرد

زکلبه دلشان عطر سیب می آید

صدای ناله امن یجیب می آید

و او ز صوت دعای زنش خدایی شد

به یاد آن شب حمله که شیمیایی شد

همان شبی که طلوعش پراز عبادت بود

همان شبی که دعایش فقط شهادت بود

تداعی شب حمله،تداعی شب غم

شب وداع رفیقان،شبی پر از ماتم

به یاد جبهه و شب زنده داری سنگر

به یاد حاجی و بیسیم و رمز یا حیدر

به یاد فکه ،دوکوهه،جزیره مجنون

به یاد دشت پر از خون، چفیه ایی گلگون

به یاد گرمی دل ها،به یاد سردی خاک

به یاد آنهمه رزمنده بدون پلاک

دلش گرفت نگاهی به عکس رهبر کرد

دعا به جان ولی و به جان دلبر کرد

دعا تمام شدو عقده دلش وا شد

و عاقبت سند بندگیش امضاءشد

صدای خس خس سینه تمام شد ،آری

و اشکهای زن یک شهید شد جاری

حسین وکیلی زارچ

ماه رمضان رفت ولی یار نیامد

آن شمع دل افروز شب تار نیامد

۱۰۰ روز دگر مانده که با ناله بگوییم

ای اهل حرم میر و علمدار نیامد

اللهم عجل لولیک الفرج

دلی که خانه مولا شود حرم گردد
کز احترام علی کعبه محترم گردد
من از شکستن دیوار کعبه دانستم
که هر کجا که علی پا نهد حرم گردد
هنوز روز خوش دشمن است تا آن روز
که ذوالفقار زبان علی دو دم گردد
دلی که جام بلا را کشیده تا خط جور
چه احتیاج که دنبال جام جم گردد
قبول خاطر خون خدا شدن شرط است
نه هر که مرثیه‌ای ساخت محتشم گردد
عزای ماست که هر سال می‌شود تکرار
وگرنه حیف محرم که خرج غم گردد
نه هر که کشته شود می‌توان شهیدش گفت
نه هر سری که به نی می‌رود علم گردد
حدیث عشق و وفا ناسروده می‌ماند
مگر که دست علمدار ما قلم گردد
هنوز شعله‌ور از خیمه‌های عاشوراست
ز شور شیونی دل مباد کم گردد

قسم به سینۀ مجروح مادرت زهرا

تو بر ظهـور دعـای فـرج بخـوان مولا

تو بر ظهور دعای فرج بخوان که هنوز
شــرار دود ز بیــت علــی رود بــالا

تو بر ظهور دعای فرج بخوان که علی

بــود هنــوز عـذادار مـادرت زهرا

تو بر ظهور دعای فرج بخـوان که هنوز

علی است مثل تو مظلوم و بیکس و تنها

تو بر ظهور دعـای فرج بخـوان که کند

همیشه مــادر پهلـو شکسته بـر تو دعا

تو بر ظهور دعای فرج بخوان که حسن

بـه زیـر ضـرب لگـد دیـد مـادر خـود را

تو بر ظهور دعای فرج بخوان که حسین

فتــاد پشـت در خانــه، مـادرش از پـا

تو بر ظهور دعای فرج بخوان که هنوز

صدای نالۀ محسن رسد به عرش خدا

تو بر ظهور دعای فرج بخوان که به نی

بوَد هنـوز سـر پـاک سیدالشهدا

روی دستای یتیم ها کاسه های پر شیره

از نگاشون میشه فهمید باباشون داره میمیره

یکیشون با گریه میگه دیگه هم بازی ندارم

بی تو امشب رو خاکها غریبونه سر میزارم

هر که اومده عیادت رو لبش ام  یجیب

دیگه خوب نمیشه مولا آخرین حرف طبیب

کنار بستر مولا صدای گریه بلنده

حسنش دست لرزون داره زخمش میبنده

همگی بی تابن اما امان از گریه ی دختر

مرحم زخم باباشه چادر خاکی مادر

قطره اشک حسین و وقتی که باباش میبینه